Sprzedaż przy kasie

Kasa to ta sama aplikacja co terminal magazynowy, na urządzeniu o roli Till. Nie ładuje żadnego z ekranów kompletacji i pakowania, a urządzenie ręczne w alejkach nie ładuje żadnego z tych.

Stanowisko potrzebuje własnego kanału sprzedaży: kanał rozstrzyga o cenach, podatku i numeracji zamówień, a wskazuje się go na urządzeniu przy rejestracji. → Konfiguracja urządzenia

Powłoka

Z lewej strony, na szerokim ekranie, biegnie szyna z sześcioma miejscami, przez które przechodzi dzień: Sale, Parked baskets, Return, Catalogue, Cash in and out oraz X report. Poniżej szerokości, przy której towar potrzebuje całego ekranu, szyna jest ukrywana, a menu znów jest szufladą, otwieraną trzema kreskami w lewym górnym rogu albo klawiszem F9.

Szuflada trzyma te same miejsca w dwóch grupach, ponieważ sprzedaż i prowadzenie zmiany to dwie różne prace:

• Till — Sale, Pinned, Parked baskets, Return, Sales history, Customer, Buyer, Catalogue;
• Shift — Cash in and out, X report, Close the shift.

Górny pasek niesie dwie informacje: zmianę, jako Shift numer albo No shift open, oraz nazwisko klienta przypiętego do sprzedaży, jeżeli jakiś jest.

Bez otwartej zmiany nie da się nic sprzedać → Zmiana i szuflada.

Ekran sprzedaży

To ekran, przy którym kasjer pracuje przez większość dnia. Pozycje wypisywane są po lewej, sumy i przyciski po prawej, a listy nic nie zasłania.

Pusty koszyk podaje Nothing in the basket yet. Scan an article.

Jak towar trafia do koszyka

Skan to zwykła droga. To, z jakimi kodami produktu skan jest zestawiany, czyli numer produktu, EAN i numer producenta, ustawia się w ustawieniach kasy; paragon, karta lojalnościowa i etykieta pakunkowa są rozpoznawane wcześniej po własnym przedrostku. Kod, któremu nic nie odpowiada, jest zgłaszany jako Nothing answers to wraz z samym kodem.

Skan jest obsługiwany tylko tam, gdzie może coś znaczyć: artykuł na ekranie sprzedaży, na liście przypiętej i w katalogu, paragon tam, gdzie ktoś go przynosi, karta lojalnościowa tam, gdzie przypina się klienta. Wszędzie indziej, na przykład w trakcie liczenia szuflady, skan jest odrzucany komunikatem, a nie pomijany, żeby ten sam kod nie został zeskanowany drugi raz.

Towar obok koszyka to własna półka sklepu, ta sama ściana kart co w katalogu. Pole nad nią zawęża siatkę w trakcie pisania — Scan an article or type a name — a klawisz / stawia w nim kursor. Pastylki nad siatką to działy sklepu, a All goods to całość.

Kafelki to przyciski kupca, nad półką, dla towaru bez kodu kreskowego: nazwany produkt albo pozycja otwarta, której cenę wpisuje kasjer. Pojawiają się wyłącznie przy całym sklepie. → Kafelki

Przypięta lista skrótów należy do tego stanowiska i jest skrótem do artykułów, które się skanują. Wypełnia się ją z katalogu, przyciskiem Pin to this till w rogu artykułu, i należy do urządzenia, nie do sklepu. Pusta podaje Nothing pinned yet. Open the catalogue and use the pin in the corner of an article.

Wybór rozmiaru odbywa się na samym kafelku. Formę tego pytania ustala sklep w profilu kasy: każda kombinacja jako osobny przycisk albo wiersz na grupę opcji. Tam, gdzie odpowiedzi nie mieszczą się na kafelku w dwóch wierszach, pokazywane są jako lista, żeby karta sześciu rozmiarów w trzech kolorach pozostała wielkości sąsiednich. Artykuł z większą liczbą grup, niż kafelek pomieści, otwiera arkusz z tym samym pytaniem w tej samej formie.

Karta za zdjęciem podaje, czy artykuł jest na stanie i gdzie stoi: fotografię, cenę, stan na półce, pozostałe rozmiary z liczbą przy każdym i drogę do niego. Ma własne pole ilości, więc cztery sztuki dodaje się jednym naciśnięciem, a zamyka ją Esc. Rozmiaru, którego zabrakło, nie da się z niej dodać, chyba że ten kanał sprzedaje to, czego zabrakło.

Mnożnik dodaje kilka sztuk jednego artykułu: najpierw wpisuje się liczbę, potem dotyka artykułu. Klawiatura pokazuje, co zostało wpisane, a Esc czyści mnożnik razem ze wszystkim innym, co zawęziło widok.

Artykuł, którego sklepowi zabrakło, jest odrzucany komunikatem The shop would not sell that — it has none left., chyba że dla tego kanału sprzedaży włączono Sell what the shop has run out of.

Jedna pozycja

Dotknięcie wiersza otwiera ekran pozycji. Jest ekranem, a nie oknem dialogowym, więc sprzętowy przycisk wstecz go zamyka, i pokazuje artykuł, którego dotyczy: jego zdjęcie, numer i cenę.

Jeden tryb naraz, wybierany na ekranie, a pole podaje, co jest wpisywane i w jakiej jednostce:

• Set quantity — ile sztuk;
• Discount % — procent, z 5, 10, 20 i 50 w zasięgu ręki;
• Discount amount — zamiast tego kwota;
• Storno — pozycja znika.

Rabat niesie Why. Powód zostaje przy pozycji i idzie razem z nią do zamówienia, dzięki czemu zmianę marży da się później rozliczyć.

Take it off pojawia się na wierszu, który już ma rabat, i przywraca cenę z półki, zostawiając artykuł w koszyku; Storno usuwa sam artykuł. Drugi rabat zastępuje pierwszy, zamiast nakładać się na niego: oba mierzy się od ceny z półki, więc dziesięć procent, a potem dwadzieścia, to dwadzieścia.

Powyżej limitów z profilu kasy kasa podaje A manager has to approve a discount this size. i prosi o zatwierdzenie na miejscu, pod nagłówkiem Approval needed i z poleceniem wpisania PIN-u osoby zatwierdzającej albo zeskanowania jej identyfikatora. Role uprawnione do zatwierdzania wskazuje się w ustawieniach kasy; gdy nie wskazano nikogo, nie da się zatwierdzić niczego i limit obowiązuje bez wyjątków. Zdjęcie rabatu nigdy nie wymaga zatwierdzenia.

Rabat na całą sprzedaż

Discount (F3) obejmuje rabatem całą sprzedaż, a nie pojedynczą pozycję. Wpisuje się go tak samo, jako procent albo kwotę i z polem Why, a w koszyku pojawia się jako osobny wiersz, a nie jako nowa cena na każdym artykule, więc i ekran, i paragon podają w jednej pozycji, co zostało odjęte.

Procent idzie za sumą koszyka: po doskanowaniu kolejnego artykułu nadal wynosi dziesięć procent. Kwota zostaje kwotą, którą była. Ponowne naciśnięcie Discount zmienia rabat, zamiast dawać drugi, a Take it off go zdejmuje. Kwota większa niż wartość towaru jest do niej przycinana; wydanie pieniędzy przez ladę jest zwrotem i ma własny ekran.

Obowiązują te same limity i to samo zatwierdzenie co przy pozycji, a podatek schodzi proporcjonalnie z każdej stawki w koszyku.

Klient i nabywca

Większość sprzedaży przy ladzie trafia do kogoś, kto nigdy nie poda adresu, i takie księgują się na sklepowym kliencie Walk-in Customer. Customer (F2) jest dla wyjątku: kogoś, kto chce fakturę, ma kartę lojalnościową albo jest sklepowi znany. Szuka po mailu lub telefonie, a szybkie założenie pyta o nazwisko i jeden sposób kontaktu.

Znalezionego klienta można też poprawić: ołówek w jego wierszu otwiera ten sam formularz wypełniony tym, co sklep ma, a zapis wraca na listę, nie na sprzedaż, ponieważ poprawienie danych jest osobnym zadaniem. Zmienia się nazwisko, e-mail i telefon; adres do faktury należy do ekranu Buyer i do sprzedaży, której dotyczy. Wiersza Walk-in Customer nie da się edytować, ponieważ to nie osoba, tylko rekord, na który księguje się każda anonimowa sprzedaż w sklepie.

Buyer to osobny ekran: firma, numer VAT i adres, w kolejności, w jakiej klient je podaje. Nie prosi o fakturę: zapisanie, kto kupuje, i wybór, jaki dokument ma powstać, to dwie osobne decyzje, a numer VAT można wydrukować także na zwykłym paragonie. Dane nabywcy wymagają nazwanego klienta; bez niego ekran o tym informuje.

Da się tam wejść, gdy towar jest jeszcze skanowany, ponieważ numer VAT podaje się zwykle w trakcie sprzedaży, a nie po odczytaniu sumy.

Płatność

Enter albo Payment przenosi na ekran płatności. Zbudowany jest wokół jednej liczby: ile jeszcze zostało do zapłaty.

Metody płatności to te, które kupiec włączył dla tego kanału sprzedaży, w jego kolejności i pod jego nazwami. Idą z nimi dwie reguły, obie sprawdzane ponownie na serwerze:

• tylko metodę oznaczoną w profilu kasy jako gotówka można nadpłacić i dostać Change;
• każda inna bierze to, co zostało.

Kwoty wpisuje się w groszach, czyli 1250 to 12,50, a banknoty, które lada dostaje do ręki (10, 20, 50, 100, 200), są po jednym naciśnięciu. Take (+) księguje wpisaną kwotę wybraną metodą, czyli dzieli rachunek; Finish the sale (Enter) domyka całą resztę tą metodą, co kończy zwykłą sprzedaż w jednym naciśnięciu.

Pozycje płatności dokładane są po jednym wierszu i każdą da się usunąć do czasu wysłania sprzedaży, ponieważ do tej chwili nic nie dotarło do sklepu.

F przełącza, jaki papier wyjdzie: Receipt, Receipt + invoice albo Invoice only, zgodnie z profilem. Faktura wymaga nazwanego klienta z adresem, a sprzedaż poza progami kwotowymi sklepu daje This shop does not invoice a sale of this amount.

Po sprzedaży

Zakończona sprzedaż podaje, czy paragon dotarł do urządzenia fiskalnego.

Stan	Co znaczy	Następny krok
Registered	urządzenie przyjęło i potwierdziło	obsłuż następnego klienta
Registering	przyjęte, jeszcze niepotwierdzone	kasa czeka i to mówi
Printer error	odrzucone	Register again, gdy drukarka będzie naprawiona
Not a fiscal receipt	ta kasa nie ma urządzenia fiskalnego	wydruk w ręku klienta nie jest fiskalny

Print again powtarza paragon, Invoice wystawia fakturę do sprzedaży zakończonej bez niej, a Invoice PDF otwiera dokument. Gdy brakuje drukarki albo kolejka odmówi przyjęcia zadania, dokument otwiera się jako PDF.

Przeglądarka otwiera kartę wyłącznie w odpowiedzi na działanie człowieka, więc dokument otwiera się w karcie otwartej przez samo naciśnięcie. Jeżeli przeglądarka mimo to ją zablokuje, kasa podaje The browser stopped the document opening. Allow pop-ups for this address and press again. Dokument został utworzony; wyskakujące okna trzeba raz dopuścić dla adresu kasy.

New sale czyści ladę.

Historia sprzedaży

Sales history w szufladzie to wszystko, co ta kasa sprzedała, od najnowszego: kod z paragonu, moment, numer zamówienia, kwota i numer faktury, jeżeli jest. Obejmuje trzy pytania najczęściej zadawane przy ladzie: ponowny wydruk paragonu, kwotę poprzedniej sprzedaży oraz rozpoznanie sprzedaży, którą klient trzyma w ręku.

Należy do kasy, a nie do kasjera, ponieważ to do lady wraca klient: sprzedaż kasjera, który skończył już pracę, dalej jest sprzedażą tej lady. This shift zawęża listę do zmiany otwartej w tej chwili.

Naciśnięcie sprzedaży daje Print again, Invoice PDF tam, gdzie jest faktura, oraz Return, który otwiera ekran zwrotu na tej sprzedaży. To ostatnie służy klientowi, który nie ma już paragonu: zwrot odnajduje się normalnie po paragonie, a ta lista jest własną kopią lady.

Odłożone koszyki

Koszyk można odłożyć, gdy klient nie może zapłacić od razu, a za nim czekają następni. Park (F4) odkłada koszyk, Parked baskets (F8) przywraca go, a liczba widnieje na szynie. Sam koszyk zostaje tam, gdzie sklep trzyma koszyki, więc wraca ten sam koszyk z tymi samymi cenami i tymi samymi promocjami.

Odebranie odłożonego, gdy na ladzie stoi inny, najpierw pyta komunikatem Take this one instead?. Koszyk z lady nie jest przez to odkładany, tylko zastępowany.

Katalog

Catalogue (F7) pokazuje towar sklepu bez koszyka, do odpowiedzi na pytanie, czy artykuł jest na stanie i gdzie stoi. Te same karty, to samo pole je zawężające, a naciśnięcie otwiera artykuł: czym jest, co jest na półce i droga do niej. Show each variant pokazuje rodzinę jako jej warianty zamiast jednego kafelka.

Klawisze

Każdy element na ekranie ma swój klawisz nadrukowany, a pasek na dole je wymienia.

Na ekranie sprzedaży
0–9	mnożnik
↑ ↓	ruch po pozycjach
+ −	liczba sztuk na pozycji
Del	storno pozycji
Enter	płatność
Esc	czyści mnożnik, wyszukiwanie i dział
/	do pola wyszukiwania
F2	klient
F3	rabat na całą sprzedaż
F4	odłóż koszyk
F6	zwrot
F7	katalog
F8	odłożone koszyki
F9	menu
F10	wpłaty i wypłaty

Na ekranie płatności
1–9	wybór metody płatności, dopóki pole kwoty jest puste
0–9	kwota w groszach, gdy już puste nie jest
+	weź wpisaną kwotę
F	paragon, faktura albo oba
Enter	zakończ sprzedaż
Esc	powrót do sprzedaży

Czytnik sprzętowy dociera do przeglądarki jako klawiatura, a kasa odróżnia go od pisania po odstępie między naciśnięciami klawiszy. Szybka seria jest traktowana jako skan, pojedyncze naciśnięcie nie.